Een hartruis is een afwijkend geluid dat ontstaat door turbulente bloedstroom in het hart of de bloedvaten. Huisartsen ontdekken een hartruis vaak toevallig tijdens routine-onderzoeken met een stethoscoop. Hoewel veel hartruisen onschuldig zijn, kunnen sommige wijzen op onderliggende hartproblemen die verder onderzoek vereisen.
Welke eerste onderzoeken voert een arts uit bij vermoeden van een hartruis?
Bij het eerste onderzoek naar een hartruis begint de arts altijd met een zorgvuldig lichamelijk onderzoek. Met de stethoscoop luistert de arts naar het hart om de timing, locatie en intensiteit van de ruis te bepalen. Dit vertelt veel over de mogelijke oorzaak. Daarnaast meet de arts je bloeddruk en controleert het hartritme om een compleet beeld te krijgen van je cardiovasculaire gezondheid. Ook stelt de arts gerichte vragen over symptomen zoals kortademigheid, pijn op de borst of onverklaarde vermoeidheid. Deze anamnese helpt om te bepalen of verder onderzoek noodzakelijk is.
Welke vervolgonderzoeken zijn nodig om de exacte oorzaak te achterhalen?
Vervolgonderzoeken zijn essentieel om de precieze oorzaak van een hartruis vast te stellen. De echocardiografie, oftewel een echo van het hart, is hierbij het belangrijkste hulpmiddel. Met deze techniek kan de cardioloog gedetailleerde beelden maken van de hartkleppen en kamers om afwijkingen te identificeren. Daarnaast biedt een ECG waardevolle informatie over de elektrische activiteit van het hart en eventuele ritmeafwijkingen. Bij complexere situaties kan doorverwijzing naar een cardioloog nodig zijn voor aanvullende onderzoeken zoals hartkatheterisatie of een MRI-scan van het hart.
Bedrijf Zorg 
Plaats een reactie